ზღაპარი ქართულადუფასოდ
წითელქუდა
წითელქუდა კალათით ტყის ბილიკს მიუყვება. ბებიასთან მიმავალი გზისა და მგელთან შეხვედრის ნაცნობი ამბავი — მოწოდებული ჩანაწერით.
ჩიტი და მელია
მოსასმენად დააჭირე „მოსმენას“.

ზუსტი დროითი ნიშნულები მოწოდებული არ არის. სურათები ეპიზოდის ღილაკებით თავად შეცვალე; არჩევა აუდიოს არ ცვლის.
წაიკითხე ეს ეპიზოდი ↓მელიის მუქარის წინ მარტო დარჩენილი ჩიორა ბარტყებს კარგავს. დახმარების თხოვნის შემდეგ ბუდეში ახალი სიცოცხლე ჩნდება, თუმცა დაკარგული ბარტყები არ ბრუნდებიან და სევდა არ იშლება.
ჩანაწერის წყარო: dadu.ge. უფასო მოსმენა არ გულისხმობს ჩანაწერის გავრცელების ნებართვას. გამოყენების შესახებ
თუ საუბარი მოგინდებათ, აირჩიეთ ერთი კითხვა. აქ „სწორი პასუხი“ და ქულები არ არსებობს.
ან დახურეთ ეკრანი: დახატეთ ქაღალდზე ის, რაც წარმოიდგინეთ, ან თქვენი სიტყვებით მოყევით. არაფრის გაგზავნა ან ჩაწერა არ არის საჭირო.
სრული ტექსტი სურათების თემების მიხედვითაა დაჯგუფებული. ყველა ნაწილი აქვე რჩება; აუდიო გვერდს ავტომატურად არ გადაახვევს.

ჩიტი და მელია. გაზაფხულზე ჩიორამ ხშირტოტიან ხეში ბუდე მოაწყო. წვრილი ტოტები ერთმანეთში ჩააწნა, შიგ რბილი ბალახი ჩააფინა და სამი პატარა კვერცხი დადო. მალე ბუდიდან სუსტი წრიპინი გაისმა. სამი ბარტყი გამოჩეკილიყო. ჩიორა დილიდან საღამომდე დაფრინავდა, შვილებს საკვებს უზიდავდა და მათ პირველ ბუმბულებს სიხარულით აკვირდებოდა. ცოტა ხანში ფრთებსაც გაშლით, ჩემო პატარებოო, ეჩურჩულებოდა. მაგრამ ერთ დღეს ხის ძირში მელია გამოჩნდა. მაღლა აიხედა და ბუდეს თვალი აღარ მოაშორა.

ჩიორა, ერთი ბარტყი ჩამომიშვი. თუ ჩემს სიტყვას არ შეასრულებ, მთელ ხეს მოგიშლი. მე აქედან ცარიელი არ წავალ.
ჩიორა ძალიან შეშინდა. მელიას მუქარა ისეთი დამაჯერებელი მოეჩვენა, რომ გამოსავალი ვეღარ დაინახა. ეგონა, ერთს თუ დავუთმობ, დანარჩენებს გადავარჩენო. მაგრამ მტაცებელმა დანაპირები არ შეასრულა. პირველი ბარტყის დაკარგვას სიმშვიდე არ მოჰყოლია. მელია ცოტა ხანში კვლავ ხის ძირში იდგა. მისი გაუმაძღრობა პირველმა დათმობამ არ შეაჩერა.
ისევ აქ ვარ, ჩიორა. კიდევ ერთი ბარტყი მინდა. ჩემი მუქარა არ დაგავიწყდეს. ხეს ვერ დამალავ და ბუდესაც ვხედავ.

შიშმა ჩიორას ისევ არასწორი იმედი ჩაუსახა: იქნებ ამჯერად მაინც გამეცალოსო. მაგრამ მელია მესამედაც დაბრუნდა. ასე დაკარგა ჩიორამ სამივე ბარტყი. ბუდე დადუმდა. პატარა ჩიტი შორს გაფრინდა, უცხო ხის ტოტზე ჩამოჯდა და მწარედ ატირდა. ტყეში მონადირე მიდიოდა. ჩიტის ხმა გაიგონა, შეჩერდა და ჰკითხა, რა შეგემთხვაო. ჩიორამ ყველაფერი უამბო: მეგონა, მუქარას რომ დავუთმობდი, დანარჩენებს ვუშველიდიო. კაცმა გულით მოუსმინა. შენ დახმარება გჭირდებოდა, უთხრა, და ახლა მარტო აღარ უნდა დარჩეო.

ჩიორა ისევ დაბრუნდება. ბუდე ხომ აქ აქვს. რატომ არ ჩანს? ვინ მოდის მასთან ერთად? ეს უკვე ის მარტოხელა, შეშინებული ჩიტი აღარ არის...

ჩიორამ მონადირე თავის ხესთან მიიყვანა. მელია იქვე დახვდათ. მონადირემ მის თავდასხმებს ბოლო მოუღო და ბუდეს საფრთხე აღარ ემუქრებოდა. დაკარგული ბარტყები ვერ დაბრუნდებოდნენ, და ჩიორას სევდაც ერთ დღეში არ გამქრალა. მაგრამ ტყემ ნელ-ნელა კვლავ შეაგება დილის შუქი, ფოთლების ჩურჩული და სხვა ჩიტების ხმა. იმავე წელს ჩიორამ ბუდე გაამაგრა. ისევ სამი კვერცხი დადო, ისევ გაისმა სუსტი წრიპინი. ამჯერად ბარტყები მშვიდად გაიზარდნენ. როცა პირველად გაფრინდნენ, ჩიორა გვერდით მიჰყვებოდა. ერთი ტოტიდან მეორეზე გადადიოდნენ, მზეს ფრთებს უშლიდნენ და სამყაროს ეცნობოდნენ. პატარა ჩიტმა იცოდა: შიშში მარტო დარჩენა მძიმეა, დახმარების თხოვნა კი სისუსტე არ არის. ახალ სიცოცხლეს ძველი არ წაუშლია, მაგრამ ჩუმ ბუდეში იმედი დაბრუნდა.
რომელი ზღაპრის მოსმენა გინდა?
გვითხარი მისი სათაური — წერილის გაგზავნაში უფროსს სთხოვე დახმარება.
ჯერ ზღაპრებში მოვძებნოთ