ზღაპარი ქართულადუფასოდ
წითელქუდა
წითელქუდა კალათით ტყის ბილიკს მიუყვება. ბებიასთან მიმავალი გზისა და მგელთან შეხვედრის ნაცნობი ამბავი — მოწოდებული ჩანაწერით.
დედა ღორი და მგელი
მოსასმენად დააჭირე „მოსმენას“.

ზუსტი დროითი ნიშნულები მოწოდებული არ არის. სურათები ეპიზოდის ღილაკებით თავად შეცვალე; არჩევა აუდიოს არ ცვლის.
წაიკითხე ეს ეპიზოდი ↓დედა ღორი ხუთ გოჭს უვლის და საზრდოს ეძებს. მგლის გამოჩენისას ოჯახის დაცვას დაკვირვება და მოხერხება სჭირდება.
ჩანაწერის წყარო: dadu.ge. უფასო მოსმენა არ გულისხმობს ჩანაწერის გავრცელების ნებართვას. გამოყენების შესახებ
თუ საუბარი მოგინდებათ, აირჩიეთ ერთი კითხვა. აქ „სწორი პასუხი“ და ქულები არ არსებობს.
ან დახურეთ ეკრანი: დახატეთ ქაღალდზე ის, რაც წარმოიდგინეთ, ან თქვენი სიტყვებით მოყევით. არაფრის გაგზავნა ან ჩაწერა არ არის საჭირო.
სრული ტექსტი სურათების თემების მიხედვითაა დაჯგუფებული. ყველა ნაწილი აქვე რჩება; აუდიო გვერდს ავტომატურად არ გადაახვევს.

დედა ღორი და მგელი. ტყის პირას ღრუტუნა ცხოვრობდა თავის ხუთ გოჭთან ერთად. სახელებიც ხუთივეს შესაფერისი ჰქონდა: მშივანა, მცივანა, თბილანა, გვიანა და მაგარა. დედა დილაობით საკვების საძებნელად გადიოდა, საღამოს კი სახლში ყველას თავისი ამბავი მიჰქონდა. ხან რკო იპოვა, ხან ტკბილი ფესვი, ხან მიწაში დარჩენილი კარტოფილი. შრომით ცხოვრობდა და შვილებსაც დაკვირვებას ასწავლიდა. ერთხელ, თავთავების ძებნისას, ზურგს უკან უცხო ხმა გაიგონა.
მოგესალმები, პატივცემულო მეზობელო! რა საჭიროა ამდენი შრომა? მიწას ჩიჩქნი, დინგს იღლი... ხომ შეიძლება ცოტა დაისვენო და მე დამელაპარაკო?

ღრუტუნა შემობრუნდა. მის წინ მგელი იდგა, თვალებს აჭუტავდა და მოჩვენებით იღიმებოდა. დედა ღორს შიშმა გაუელვა, მაგრამ სახეზე არაფერი შეიმჩნია. მადლობა მოკითხვისთვისო, უთხრა, აქ ხორბლის რამდენიმე თავთავი ვიპოვე; თუ გნებავს, გაგიზიარებო. მგელს ასეთი მასპინძლობა სულაც არ გახარებია.
თავთავები? მე? ხომ არ დამცინი! თანაც აქ ვიღაც პატარა თაგვს ზამთრის მარაგი შეუგროვებია. შენ კი სხვის შრომას ერჩი! ამისთვის სასჯელი გეკუთვნის. ახლავე შეგჭამ!
ღრუტუნა მიხვდა: მგელს თაგვი სულ არ ადარდებდა. მხოლოდ თავისი მადა ჰქონდა საზრუნავი. გაქცევას ვერ მოასწრებდა, ამიტომ დროის მოგება გადაწყვიტა. მოხუცი ვარო, უთხრა, ჩემგან რა სიამოვნებას მიიღებ? საღამოს ჩემს სახლთან მოდი. იქ ხუთი მსუქანი გოჭი დაგხვდებაო. ეს სიტყვები შვილების დასაცავად მოიგონა: კარგად იცოდა, სახლს მტკიცე კარი ჰქონდა, გოჭებს კი მისი რჩევა ახსოვდათ.
ხუთი გოჭიო? ჰმ... ეს უკვე სხვა საუბარია. დღეს გაგიშვებ, მაგრამ საღამოს ნამდვილად მოვალ. და იცოდე, ცარიელი დაპირებები არ მიყვარს!

მგელი წავიდა, ღრუტუნა კი მაშინვე სახლისკენ გაიქცა. შვილები შემოიკრიბა და ყველაფერი უამბო. არც დაუმალა საფრთხე და არც პანიკაში ჩააგდო: ერთად უნდა ემოქმედათ. კარი გამაგრეს, ურდული გადაკეტეს და ფანჯარაც შეამოწმეს. დედამ გააფრთხილა: ვინც უნდა გითხრათ ტკბილი სიტყვა, კარს დაუფიქრებლად ნუ გაუღებთო. ღამე რომ ჩამოწვა, გარედან კაკუნი გაისმა.
ღრუტუნა! მე მოვედი. საღამომ მშვიდობიანად ჩაიარა და ახლა შენი დანაპირების დროა. კარი გააღე, მშიერ სტუმარს ნუ ალოდინებ!

ღრუტუნამ კარს მიღმა მშვიდად უპასუხა: ამ სახლში სტუმარს კი არა, საფრთხეს ელი. ჩემს შვილებს ვერ მოგცემ და კარსაც არ გაგიღებო. მგელმა კარს მხარი მიარტყა, მაგრამ ურდული არ დაძრულა. ისევ დააწვა. კარი ამჯერადაც მტკიცედ იდგა. მაშინ მგელმა ხერხი შეცვალა. მოინდომა, დედა მოეტყუებინა და რომელიმე გოჭი დაეყოლიებინა.
მშივანა, ჩემო კარგო! იქნებ შენ დამეხმარო? სულ ერთი წამით შემომიშვი. ისეთი სასიამოვნო რამ მაქვს სათქმელი, გარედან ხომ ვერ ვიყვირებ?
მშივანამ დედას გადახედა და მხიარულად უპასუხა: ახლა ვვახშმობ და საქმეს ვერ მივატოვებ. რაც სათქმელი გაქვს, კარს აქედანაც მშვენივრად გავიგონებო. მგელმა ცხვირი შეჭმუხნა. პირველმა ხრიკმა ვერ გაჭრა და მეორე გოჭს მიუბრუნდა.
მცივანა! შენ ხომ კეთილი გული გაქვს? აქ გარეთ ცივი ქარია. კარი გამიღე და ერთმანეთს მაინც გავათბობთ.

მცივანამ საბანში დინგი ჩარგო: სწორედ სიცივე არ მიყვარს და კარს ამიტომ ვტოვებ დაკეტილს. ქარსაც გარეთ დავტოვებ და შენც იქ დარჩიო. მგელმა კბილი კბილს დააჭირა. მერე თბილანას დაუძახა — შენ ხომ არ გცივა, შენ მაინც გამიღეო. თბილანამ მიუგო: ძლივს მოვთბი, ახლა ოთახს რატომ გავაცივებო?
გვიანა, შენ მაინც გესმის წესიერად! ყველა თავის საქმეს იმიზეზებს. ერთი კარი რა გახდა? გამოაღე და მაშინვე გავჩუმდები!
გვიანამ უპასუხა: უკვე ძალიან გვიანია. ღამის სტუმრისთვის კარის გაღების დრო დიდი ხნის წინ დასრულდაო. მგელი ადგილზე დატრიალდა. ოთხი გოჭი ვერ მოატყუა. დარჩა მაგარა. მგელმა გადაწყვიტა, მის სიმამაცეზე ეთამაშა.
მაგარა! შენზე ამბობენ, არაფრის ეშინიაო. თუ მართლა ასეთი მაგარი ხარ, კარი გააღე და დამანახე! დაკეტილ კარს ხომ მხოლოდ მშიშარა ეფარება?

მაგარას ამ სიტყვებზე არ შეშინებია და არც თავი მოსწონებია. უპასუხა: სიმამაცე სულელურ საქციელს არ ნიშნავს. მე საკმარისად მაგარი ვარ იმისთვის, რომ კარიც მაგრად დავკეტოო. გოჭებს ჩაეცინათ, ღრუტუნამ კი შვილებს ალერსით გადახედა. მგელმა დაინახა, რომ ამ ოჯახს ვერც მუქარა შეაშინებდა და ვერც ქება მოატყუებდა.
ეჰ, ჩემი ბრალია! მზა სადილი მეგონა და დაკეტილ კართან გამათენებინეთ. თქვენთან ლაპარაკს ისევ ტყეში ხეტიალი ჯობია!

მგელი ტყისკენ გაძუნძულდა. სახლში კი სიმშვიდე ჩამოდგა. ღრუტუნამ კიდევ ერთხელ შეამოწმა ურდული, შვილებს მიუწვა და მშვიდად ამოისუნთქა. იმ ღამით ხუთმა გოჭმა კარგად დაიძინა: იცოდნენ, რომ ერთმანეთს უსმენდნენ და ერთად უფრო ძლიერები იყვნენ. ასე გადაარჩინა დედა ღორმა თავისი ოჯახი — არა კბილებითა და კლანჭებით, არამედ გონიერებით, გამძლე კარითა და წინასწარი შეთანხმებით.
რომელი ზღაპრის მოსმენა გინდა?
გვითხარი მისი სათაური — წერილის გაგზავნაში უფროსს სთხოვე დახმარება.
ჯერ ზღაპრებში მოვძებნოთ