ზღაპარი ქართულადუფასოდ
წითელქუდა
წითელქუდა კალათით ტყის ბილიკს მიუყვება. ბებიასთან მიმავალი გზისა და მგელთან შეხვედრის ნაცნობი ამბავი — მოწოდებული ჩანაწერით.
წუნა და წრუწუნა
მოსასმენად დააჭირე „მოსმენას“.

ზუსტი დროითი ნიშნულები მოწოდებული არ არის. სურათები ეპიზოდის ღილაკებით თავად შეცვალე; არჩევა აუდიოს არ ცვლის.
წაიკითხე ეს ეპიზოდი ↓თაგვების სოფელში ლელობურთი დიდი კაკლით თამაშდება. წუნასა და წრუწუნას სიხარულს თავადის თვითნებობა არღვევს, მაგრამ მეგობრები ერთად დგებიან წუნას თავისუფლების დასაცავად.
ჩანაწერის წყარო: dadu.ge. უფასო მოსმენა არ გულისხმობს ჩანაწერის გავრცელების ნებართვას. გამოყენების შესახებ
თუ საუბარი მოგინდებათ, აირჩიეთ ერთი კითხვა. აქ „სწორი პასუხი“ და ქულები არ არსებობს.
ან დახურეთ ეკრანი: დახატეთ ქაღალდზე ის, რაც წარმოიდგინეთ, ან თქვენი სიტყვებით მოყევით. არაფრის გაგზავნა ან ჩაწერა არ არის საჭირო.
სრული ტექსტი სურათების თემების მიხედვითაა დაჯგუფებული. ყველა ნაწილი აქვე რჩება; აუდიო გვერდს ავტომატურად არ გადაახვევს.

წუნა და წრუწუნა. შემოდგომის მზე თაგვების სოფელს ათბობდა. მოსავალი უკვე დაბინავებული ჰქონდათ და მოედანზე ლელობურთი გაეჩაღებინათ. ბურთის ნაცვლად დიდი კაკალი დაჰქონდათ. ხან ერთი გუნდი გაიტაცებდა, ხან მეორე. მაყურებელი ჟრიამულით ამხნევებდა მოთამაშეებს. წუნა კაკლის ხესთან იდგა და თვალს წრუწუნას არ აშორებდა. ამ დროს წრუწუნამ კაკალი მოიტაცა და მოედნის ბოლოში გაიჭრა.
გზა მომეცით, მეგობრებო! კიდევ ერთი ნაბიჯი... და ლელო! ეს მარტო ჩემი გამარჯვება არ არის. თქვენ რომ არ დამხმარებოდით, კაკალს შუა მოედანსაც ვერ გადავაცილებდი.

მეგობრებმა წრუწუნა ხელში აიტაცეს. გამარჯვებულმა კაკალი წუნას მიართვა. წუნას გაეღიმა. ცოტა ხანში ორივე წისქვილისკენ მიმავალ ბილიკზე გავიდა. წყალი ბორბალს ატრიალებდა, ჰაერში ხორბლის სურნელი იდგა. წრუწუნა ლელოზე გაბედული იყო, მაგრამ ახლა სათქმელს ძლივს უყრიდა თავს. წუნამ შეამჩნია და უთხრა: თუ რამე გაქვს სათქმელი, მომისმენელი აქა ვარო.
წუნა, შენთან ყოფნისას ჩვეულებრივი დღეც დღესასწაულს ჰგავს. მინდა, სიხარულიც ერთად გავიზიაროთ და გასაჭირიც. თუ შენც გინდა, ჩვენი სახლი ერთად ავაშენოთ.

წუნამ ხელი გაუწოდა: მინდა, წრუწუნა. ოღონდ ისეთი სახლი გვქონდეს, სადაც ორივეს სიტყვას მოუსმენენო. მშობლებმა და მეგობრებმა გაიხარეს. ქორწილის სამზადისი დაიწყო. იმ სოფელს კი ერთი ამპარტავანი თავადი ჰყავდა. თამაშის დროს წუნა დაენახა და საკუთარ სურვილს სხვის ბედზე მაღლა აყენებდა. როცა ქორწილის ამბავი შეიტყო, მსახურები გაგზავნა, პატარძალი ჩემთან მოიყვანეთო.
მეგობრებო, ყველას გვიხარია თქვენი მოსვლა! ვინც გზიდან მოდიხართ, ადგილი აქაც არის. დღეს ჩვენი სიხარული არავის უნდა დააკლდეს. წუნა, ეს ცეკვა ჩვენია!

ქორწილი გაჩაღდა. სწორედ მაშინ მსახურები ბუჩქებს მიეფარნენ და კატის ხმა გაითამაშეს. თაგვები დაფრთხნენ და სამალავებს მიაშურეს. არეულობაში თავადის ხალხმა წუნა გაიტაცა, წრუწუნა კი ცარიელ ქვევრში ჩაკეტა. როცა ტყუილი გამჟღავნდა, მეგობრები ქვევრს მოადგნენ. ერთმანეთს ჩაებნენ, ქვემოთ მიეშველნენ და წრუწუნა ამოიყვანეს. იგი მაშინვე თავის ძველ მეგობარს, მჭედელ ფიცხელას, მიაშურა.
ფიცხელა, დახმარება მჭირდება! წუნა თავადის სასახლეში წაიყვანეს. მისი სურვილი არავის უკითხავს. მარტო კარსაც ვერ მივუდგები. უნდა ვიპოვოთ გზა, რომ შინ უსაფრთხოდ დავაბრუნოთ.

ფიცხელამ მეგობარს მხარზე ხელი დაადო: ამ გასაჭირში მარტო არ დაგტოვებო. მათ სოფლის თაგვები შემოიკრიბეს და დილით სასახლეს მიადგნენ. ჯერ მშვიდობიანად სთხოვეს თავადს წუნას გათავისუფლება. თვითონ წუნა ფანჯარასთან იდგა. ქვემოთ წრუწუნა რომ დაინახა, იმედი მიეცა. თავადს კი პირდაპირ უთხრა: მე აქ ყოფნა არ ამირჩევია. შენი სამკაული და ტკბილეული ჩემს თანხმობას ვერ შეცვლისო.
წუნა, აქ ვართ! შენი მეგობრებიც აქ არიან. შენს სიტყვას ყველა გაიგებს. არავის მივცემთ უფლებას, შენი ცხოვრება შენს მაგივრად გადაწყვიტოს.
თავადი აივანზე გამოვიდა. სოფლის წარმომადგენელმა კვლავ მშვიდად მიმართა: პატარძალი გაათავისუფლე, ეს უსამართლობა დასრულდესო. თავადი გაჯიუტდა და მსახურებს სტუმრების გაძევება უბრძანა. მაშინ ფიცხელა წინ წადგა. უთხრა, რომ ძალაუფლება სხვის დატყვევების უფლებას არ აძლევდა. ამასობაში სასახლეს მთელი სოფელი მოადგა. ისინი ერთმანეთის გვერდით იდგნენ და ერთსა და იმავეს მოითხოვდნენ: წუნას თავისუფლებას.
არ გავიფანტოთ! ჯერ წუნა უნდა ვიპოვოთ და უსაფრთხოდ გამოვიყვანოთ. ფიცხელა, შენ მარცხენა შესასვლელთან მიდი, მე მეგობრებთან ერთად აქ დავრჩები. ერთმანეთს თვალი არ მოვაცილოთ.

მსახურები დაიბნენ. ამდენი გაერთიანებული თაგვის შეჩერება ვეღარ შეძლეს. ფიცხელამ ჩაკეტილი კარის ურდული გახსნა. წრუწუნა მეგობრებთან ერთად შიგ შევიდა. რამდენიმე წუთის არეულობის შემდეგ წუნას მიაგნეს. იგი კართან თვითონ მივიდა და გარეთ გამოვიდა. პირველად მეგობრებს გადახედა, შემდეგ — წრუწუნას. მადლობა, რომ ჩემი ხმა მარტო არ დატოვეთო, თქვა მშვიდად.
ახლა შინ წავიდეთ. ქორწილის სუფრა ალბათ გაცივდა, მაგრამ მეგობრები ისევ გველიან. ყველაზე კარგი ამბავი ის არის, რომ შენ თავისუფალი ხარ და ჩვენ ისევ ერთად ვართ.

თავადის თვითნებობა დასრულდა. სოფელმა აღარ მისცა უფლება, სხვების ბედი თავის სათამაშოდ ექცია. წუნა და წრუწუნა მეგობრებთან ერთად შინ დაბრუნდნენ. გზაზე წუნამ ხელი ჩაჰკიდა წრუწუნას და გაიღიმა: გახსოვს, როგორი სახლი მინდოდა? ისეთი, სადაც ყველას მოუსმენენო. წრუწუნამ თავი დაუქნია. ახლა ამ სახლის აშენებაში მთელი სოფელი დაეხმარებოდა.
გახსოვთ ჩვენი დიდი კაკალი? სუფრის შუაში დავდოთ! დღეს კიდევ ერთხელ გავიმარჯვეთ. ოღონდ ამ გამარჯვებას გუნდი კი არა, მთელი სოფელი ჰქვია.
თაგვებმა ქორწილი თავიდან გააჩაღეს. სიმღერა შორს ისმოდა, შემოდგომის ფოთლები კი ბილიკზე ფერად ხალიჩად ეფინა. წუნა და წრუწუნა ცეკვავდნენ, მეგობრები იღიმებოდნენ, ფიცხელა ბედნიერ წყვილს უყურებდა და კმაყოფილი თავს აქნევდა. ასე დასრულდა მათი ამბავი — მეგობრობით, თავისუფლებითა და ერთად მოპოვებული სიხარულით.
რომელი ზღაპრის მოსმენა გინდა?
გვითხარი მისი სათაური — წერილის გაგზავნაში უფროსს სთხოვე დახმარება.
ჯერ ზღაპრებში მოვძებნოთ