კუდიანი დედაბერი და ოქროსთმიანი ბიჭი
მოსასმენად დააჭირე „მოსმენას“.
ზუსტი დროითი ნიშნულები მოწოდებული არ არის. სურათები ეპიზოდის ღილაკებით თავად შეცვალე; არჩევა აუდიოს არ ცვლის.
წაიკითხე ეს ეპიზოდი ↓ოქროსთმიანი ბიჭი წყაროსთან ვაშლის ხეს შეამჩნევს. ცნობისმოყვარეობა სახიფათო თავგადასავალში გადაიყვანს, საიდანაც შინ დასაბრუნებელი გზა უნდა იპოვოს.
ჩანაწერის წყარო: dadu.ge. უფასო მოსმენა არ გულისხმობს ჩანაწერის გავრცელების ნებართვას. გამოყენების შესახებ
თუ საუბარი მოგინდებათ, აირჩიეთ ერთი კითხვა. აქ „სწორი პასუხი“ და ქულები არ არსებობს.
ან დახურეთ ეკრანი: დახატეთ ქაღალდზე ის, რაც წარმოიდგინეთ, ან თქვენი სიტყვებით მოყევით. არაფრის გაგზავნა ან ჩაწერა არ არის საჭირო.
სრული ტექსტი სურათების თემების მიხედვითაა დაჯგუფებული. ყველა ნაწილი აქვე რჩება; აუდიო გვერდს ავტომატურად არ გადაახვევს.
კუდიანი დედაბერი და ოქროსთმიანი ბიჭი. ერთ სოფელში გლეხი ცხოვრობდა თავის პატარა ვაჟთან ერთად. ბიჭს თმა მზის სხივივით უბრწყინავდა და ცნობისმოყვარეობა ერთი წუთითაც არ ასვენებდა. ერთხელ მამას ყანაში გაჰყვა. გზად მოსწყურდა და წყაროსთან შეჩერდა. წყაროს ზემოთ ვაშლის ხე იდგა: მწვანე ფოთლებიდან ისეთი წითელი ნაყოფი ჩანდა, თვალი ზედ გრჩებოდა.
ამ ერთ ვაშლს მოვწყვეტ და მამას მაშინვე დავეწევი! რა მოხდენილი ტოტია... თითქოს კიბეაო. აი, კიდევ ერთი ვაშლი... ეს კი ყველაზე წითელია!
ბიჭი ხეზე აძვრა და დრო სულ გადაავიწყდა. ამ დროს ქვემოთ მოხრილი დედაბერი გამოჩნდა. მისი ჩრდილი უცნაურად ირხეოდა, ფეხებთან კი კუდი უჩანდა. მოჩვენებითი ალერსით სთხოვა: შვილო, ეგ ტოტი დაბლა ჩამომიზნიქე, ჩემს მოკლე ხელს ვაშლი ვერ მისწვდომია. ბიჭმა დახმარება მოინდომა. ტოტი დახარა, დედაბერმა კი ხელი წაავლო, ტომარაში ჩასვა და ტყისკენ გასწია.
მამა შორს დარჩა... აქედან როგორ გავაღწიო? ტომარა მჭიდროდ არ შეკრულა. თუ ხელებს მოვუყრი, იქნებ კვანძს მივწვდე. ჯერ უნდა დავმშვიდდე. სიბნელეშიც შეიძლება გამოსავლის პოვნა.
გზაში დედაბერმა ტომარა მიწაზე დადო და ცოტა ხნით მოშორდა. ბიჭმა დრო იხელთა, კვანძი გახსნა და გარეთ გამოძვრა. ტომარაში მრგვალი ქვები ჩააწყო, თავი მოუკრა და იქაურობას გაეცალა. შინ მისულმა დედაბერმა რძალს დაუძახა: მოიტანე დიდი გობი, ოქროსთმიანი სტუმარი მოგიყვანეო! ტომარა გადმოაპირქვავა და გობში მხოლოდ ქვებმა იჩხრიალა. მისი გაბრაზებული ხმა მთელ ტყეს მოედო.
აბა, ქვებს დაელაპარაკოს! მე კი მამა უნდა ვიპოვო. მაგრამ საით წავიდე? ეს ხე მეცნობა... აი, წყაროც. აქედან ჩვენი ყანის ბილიკი უნდა იწყებოდეს.
ბიჭი ისევ ნაცნობ ვაშლის ხესთან დაბრუნდა. სწორედ აქ დაეწია დედაბერი. ამჯერად ალერსიანი სიტყვები აღარ დასჭირვებია: ბიჭს გზა მოუჭრა და თავის ქოხში წაიყვანა. რძალმა კარი ჩაკეტა. პატარა ტყვეს ჭამას აძალებდნენ და ვითომ ზრუნვით ეფერებოდნენ. ბიჭს კი ეს სიუხვე არ უხაროდა. კეთილ მასპინძელს სტუმრისთვის გასასვლელი კარი დაკეტილი არ ექნებოდა.
ამდენ ტკბილეულს რატომ მაძლევენ, თუ შინ არ მიშვებენ? ფანჯარა ვიწროა, კარი — დაკეტილი. მაგრამ ჭერში პატარა სარკმელია. იქამდე ასვლა რომ შევძლო, ეზოს დავინახავდი.
მალე გაიგონა, როგორ გაანდო დედაბერმა რძალს თავისი ბოროტი განზრახვა. ბიჭი მიხვდა: გაქცევა აღარ უნდა გადაედო. როცა დედაბერი წავიდა, პატარძალს სთხოვა, მაღალი თაროდან ქილა ჩამოეღო. როგორც კი ქალი საკუჭნაოში შევიდა, ბიჭმა კარი გარედან მიიხურა. თვითონ სკამი მიადგა კედელს, კოჭს მოეჭიდა და სხვენში აძვრა. პატარძალი კარს აბრახუნებდა, მაგრამ ბიჭი უკვე მიუწვდომელ ადგილას იჯდა.
არავის ვავნებ, ოღონდ აქედან უნდა გავიდე. დედაბერი მალე დაბრუნდება. სახურავის სარკმელი ეზოს გადაჰყურებს, ეზოს იქით კი გზა ჩანს. ცოტა დრო მჭირდება, სულ ცოტა!
დედაბერი დაბრუნდა და სამზარეულოში დაბორიალი დაიწყო. ბიჭმა ზემოდან ცოტა მტვერი ჩამოყარა. დედაბერმა თაგვს დაუძახა, აქ რა დაგიკარგავსო. კიდევ ჩამოცვივდა მტვერი. ახლა კატას გაუწყრა. ბოლოს თავი ასწია და ოქროსთმიანი ბიჭი დაინახა. თვალები დაუმრგვალდა: იქ როგორ მოხვდიო? ბიჭმა თავი ისე დაიჭირა, თითქოს ამაზე მარტივი საქმე ქვეყანაზე არ არსებობდა.
ძალიან მარტივია! ტომრები უნდა დააწყო ერთმანეთზე. მერე ზედ ასვლა სცადო. ოღონდ ფრთხილად: შენი ტომრები ჩემს ტომარაზე უფრო ჭირვეულები ჩანან!
დედაბერმა ტომრები დააწყო, მაგრამ როგორც კი ასვლა დააპირა, მთელი კოშკი ჩამოიშალა. ახლა სკამებს ეცა. სკამები გადაბრუნდა. მერე ცარიელი კალათები მოიტანა. კალათებიც ერთმანეთში ჩაიკეცა და ქოხში ისეთი ბრახუნი ატყდა, საკუჭნაოში გამომწყვდეულ პატარძალს ეგონა, სახურავი ჩამოგვენგრაო. ბიჭი ზემოდან უყურებდა და თავის გასაქცევ გზას ამოწმებდა.
ახლა! სანამ კალათებშია გახლართული... ჯერ სარკმელში გავძვრები, მერე დაბალ ტოტს მოვეჭიდები. ფეხს მიწაზე დავდგამ და ბილიკს პირდაპირ გავყვები. ამჯერად ვაშლებთან აღარ შევჩერდები!
ბიჭი ქოხს გამოეცალა. დედაბერი ჯერ ტომრებს ებრძოდა, მერე ერთმანეთში ჩაჭედილ სკამებს, ბოლოს კი კართან დაყრილ კალათებში გაება. მისი ეშმაკობა მისივე ქოხში ჩარჩა. ოქროსთმიანმა ბიჭმა ტყე გადაიარა და მამის ხმა გაიგონა. მამა მთელი დღე ეძებდა. შვილი რომ დაინახა, გულში ჩაიკრა და დიდხანს ხელი აღარ გაუშვია.
მამა, რამდენი რამ უნდა მოგიყვე! ვაშლის ხეც იყო, უცნაური დედაბერიც და სავსე ტომარაც... მაგრამ ყველაზე მეტად ის გამიხარდა, შენი ხმა რომ გავიგონე. წამოდი, შინ წავიდეთ.
შინ დაბრუნებულ ბიჭს იმ საღამოს ჩვეულებრივი პურიც ყველაზე გემრიელ საჭმელად მოეჩვენა. ოქროს თმა ისევ უბრწყინავდა, მაგრამ იმ დღის შემდეგ სიფრთხილეც ისწავლა. ცნობისმოყვარეობა არ დაუკარგავს; მხოლოდ მიხვდა, რომ კარგ გულს დაკვირვებული თვალიც სჭირდება. ასე გადაურჩა პატარა ბიჭი კუდიან დედაბერს და თავისი მოხერხებით შინ დასაბრუნებელი გზა იპოვა.
ზღაპარი ქართულადუფასოდ
მამის დაკარგვის შემდეგ ახალგაზრდა მგზავრი ისეთ ადგილს ეძებს, სადაც სიკვდილი ვერ მიაღწევს. შორი გზა მას დროსა და შინ დაბრუნების მნიშვნელობაზე დააფიქრებს.
ზღაპარი ქართულადუფასოდ
ცერისოდენა ბიჭს დიდი საქმეები ელის: მინდვრის გზა, უჩვეულო მგზავრობა და შინ დაბრუნება. მცირე ზომა მის გამბედაობას ვერ ზღუდავს.
რომელი ზღაპრის მოსმენა გინდა?
გვითხარი მისი სათაური — წერილის გაგზავნაში უფროსს სთხოვე დახმარება.
ჯერ ზღაპრებში მოვძებნოთ
